Sinds 2 november zijn we in de Atlantische Loirestreek. We hebben onze tijd daar goed benut. Wel 25 potentiële huizen bezocht en heel wat kilometers gereden. We zijn verrast door de enorme keuze die er is om een leuk huis te vinden, waar we 5 mooie ruime slaapkamers in kunnen maken, met elk een eigen badkamer. We hebben ook meteen wat entertainment, want in tegenstelling tot Nederland laten de eigenaren zelf het huis zien.

Zo was er een man van dik in de tachtig die ons in de tuin stiekem bekende dat zijn vrouw wilde verhuizen, maar hij eigenlijk helemaal niet. Het werd ons toen meteen duidelijk waarom de makelaar had gewaarschuwd dat er over de prijs niet te onderhandelen viel…… We zoeken naar huizen met minimaal 200m2 bewoonbaar oppervlak (geen bouwvallen). Zo kwamen we op internet uit op een huis uit 1850 met op papier een bijgebouw van 120m2. Eenmaal gearriveerd bleek deze dependance een bijna ingestort houten krot rijp voor de sloop, dan wel openhaard. De trotse eigenaar (een oud baasje die zichtbaar had genoten van zijn glaasjes rode wijn tijdens de lunch) gaf ons er echter een uitvoerige rondleiding.

Ook aan familievetes ontkomen we niet. Tijdens een rondleiding kwam er namelijk een keer een vrouw binnen rennen die maar bleef roepen “het huis is niet te koop, het huis is niet te koop”. Wat bleek; het huis was van haar ouders en ze wilde het aan haar zoon verkopen, maar haar broer had een makelaar ingeschakeld, want hij zou natuurlijk lang niet zo veel overhouden aan een “vriendenprijsje” voor zijn neefje.

Niet alle makelaars bleken even ijverig. Soms belde men de eigenaar pas, wanneer we gearriveerd waren en bleek deze niet thuis te zijn. We hadden dan dus 60 km voor niets gereden. Ook zei een kantoor eens dat de snelweg “minstens 50 meter” verderop was. In de praktijk bleek dat eerder 50 cm.

We hebben ons oog laten vallen op een huis uit ca. 1900. Begin januari willen we er met een aannemer doorheen gaan om te zien of alle verbouwingen die we in ons hoofd hebben inderdaad kunnen. Zo zit er een stenen broodoven van 2x3m(!) tussen een potentiële badkamer en slaapkamer en een wateraansluiting. De muren zijn allemaal minstens 40 cm dik, maar zijn ze ook in goede staat?!? Vallen de te verwachten kosten mee, dan gaan we een bod uitbrengen. Wordt vervolgd dus.


Nieuwsbrief 8: We leven in een Impasse - januari 2006

Leuk aanbod
Wij zijn het eerste weekend in januari weer terug gegaan naar Frankrijk na een geweldige maand in Nederland. Héél erg leuk om iedereen weer te zien en te spreken. We zijn weer helemaal bij. Vlak voor vertrek ook nog een leuk aanbod van vrienden in Parijs; we mogen tot we "ons" huis gekocht hebben logeren in hun vakantiehuis aan de kust (ca. 20 km van ons beoogde huis). We begonnen dus meteen met onze vierde verhuizing in 2 maanden ;-). Onze spullen in Frankrijk staan nu nog op 2 plaatsen en in Nederland zelfs op 5 plaatsen.....We verlangen ondertussen wel naar een eigen plek en ons eigen bed (we liggen nu weer in een frans bed van 1.80 en ja Hemko is toch echt 1.95 lang). We zijn dus hard aan de slag gegaan.

Tussenstand
Na grondige inspectie van 25 huizen qua locatie variërend van Zuid-Bretagne tot de Noordkant van de Vendee kwamen we voor de kerst tot de conclusie dat er in de Vendee in verhouding de meeste zon is, de tuinen bij de huizen groot zijn en de traditionele huizen zijn er geheel op de begane grond. Zo zou dan elke kamer een eigen ingang kunnen hebben; wel zo leuk voor de privacy van de gasten (en die van ons). Bovendien ziet het er erg leuk uit; zo'n lang gerekt wit huis met blauwe luiken en rode dakpannen. De kuststrook van de Vendee is relatief vlak en moerassig, maar zo gauw je het binnenland in gaat wordt het er groen, bossig en mooi heuvelachtig (een soort enorme golfbaan eigenlijk). We vonden een leuk huis uit ca. 1900 aan de rand van een dorpje met een onuitspreekbare naam; Commequiers. Zo'n 2.000 inwoners, een kasteelruïne uit de 15e eeuw, 2 bakkers, een tankstation, pinautomaat, drogist, supermarkt en 2 restaurants. Het strand is op 10 km en 2 golfbanen op 7 en 20 km.

Aan het oog ontsnapt
Meteen na onze terugkomst zijn we met een aannemer door het huis geweest. De staat van de muren en het dak zijn goed, maar de beste man zag wel nog wat reparaties die aan ons oog ontsnapt waren. Watwe aan het huis willen veranderen past gelukkig, inclusief reparaties, in het budget. We zijn ook bij de gemeente langs geweest. Ai wat bleek; de uitvoerige renovatie van 5 jaar geleden was nooit gemeld. Men wist maar van een huis van 86m2 bewoonbaar oppervlak en wij betalen voor 200m2..... Volgens de makelaar zou de waterbron vast genoeg zijn; zelfs met een chambres d'hôtes van 5 kamers. De gemeente deelde die mening niet. We zoeken nu uit hoeveel het kost om aangesloten te worden op het waternet. We hopen volgende week in elk geval een bod uit te kunnen brengen. We voelen ons een beetje zoals die mensen die je op tv in het programma "Het roer om" ziet worstelen met gladde makelaars, gekke (in Nederland ondenkbare) problemen met eeuwen oude huizen en stugge franse overheidsinstanties.

Geen aanvulling
Inmiddels ook weer meer frans geleerd. Ons tijdelijke adres is aan een Impasse (doodlopend straatje). We wonen heerlijk rustig in de nu wat slaperige badplaats St. Jean de Monts. We hebben een boek gekocht met 115 wandeltochten in het departement en proberen er alvast zoveel mogelijk uit. Hemko vertaalt de route dan meteen in het Nederlands. Leuke franse les zo. We lopen weer in onze zomerjassen, want ondanks wat nachtvorst is het overdag steeds rond de 10C en 's middags in de zon zelfs 20C, zodat we buiten kunnen lezen. De zon schijnt meer dan 250 dagen per jaar in dit deel van Frankrijk, vandaar dat wij denken dat die waterbron niet zo vaak aangevuld wordt;-) http://www.buitenhuizen.net/zonneuren.html (wij zitten in het donkerrode deel aan de Westkust net onder de tweede "N" in Nantes).


Nieuwsbrief 9: Wordt nog steeds vervolgd - februari 2006

Hoe het verder ging
Eenmaal weer terug in de Vendée zijn we met een aannemer door het huis geweest, dat we op het oog hadden. Zijn bevindingen vielen ons mee. Onze daarop volgende bevindingen op het gemeentehuis vielen ons tegen. Om een lang verhaal kort te houden; elke keer als we iets uitzochten kwam er weer iets raars naar boven (illegale verbouwingen, niet werkende nieuwe septictank, een waterzuiveringsinstallatie vlak bij het huis, extra kosten voor aanleg van waterleiding, vreemde prijsonderhandelingen van de eigenaar enz). We hebben er maar van af gezien en zijn verder gegaan met zoeken naar een leuk huis.

De nieuwe zoektocht
Franse huizen staan standaard te koop bij een aantal makelaars. De adressen worden vooraf niet bekend gemaakt, om te voorkomen dat je het huis koopt via de concurrent. In eerste instantie moet je dus afgaan op de informatie van de makelaar. Hemko zoekt steeds huizen uit op internet en in de wekelijkse krantjes. Martine belt de makelaars daarna standaard met een aantal vragen (we zijn door onze eerste ervaringen natuurlijk al heel wat wijzer geworden):

1. Is het huis rustig gelegen? Dit blijkt nog steeds breed geïnterpreteerd te worden. Zo waren wij vorige week bij een huis in een doodlopende staat. Dat wel, maar de makelaar was vergeten te vertellen dat het huis het eerste in de straat was en dus ook op de hoek lag van weer een hele drukke weg. Een ander huis lag ook als gezegd aan een doodlopende straat, maar keek uit op de ingang van een enorme fabriek, die niet bepaald een mooie aanblik bood.

2. Is het huis in goede staat? We vinden vooral het dak en de muren belangrijk. Schilderen en behangen moet je tenslotte altijd. Al beweren sommige makelaars dat je er “zo“ in kunt. (we hebben al heel wat “interessante” inrichtingen gezien, waarbij één keer zelfs de makelaar moeite had haar lachen in te houden).

3. Aantal m2 grondoppervlakte? We zijn er ondertussen uit dat we toch wel een huis moeten zoeken op een terrein van minimaal 1.000 à 1.500m2, om te zorgen dat we in de tuin diverse zithoekjes kunnen maken en er parkeermogelijkheid geboden kan worden. Huizen met teveel grond (een paar hectares) zijn er soms ook. Er werd ons zelfs een keer gratis een poney bij het huis aangeboden…

4. Bewoonbaar oppervlak in het huis? Vanzelfsprekend ook zeer breed interpreteerbaar. In Frankrijk tellen ze bovendien de oppervlaktes van de hal, gangen en niet geïsoleerde ruimtes (b.v. garages) niet mee, dus we staan soms positief versteld van de uiteindelijke omvang van een huis.

Hoe nu verder?
We hebben ondertussen al een paar keer behoorlijk getwijfeld of we een bepaald huis niet zouden moeten kopen. We weten steeds beter wat we wel en niet willen en waar in de regio (we bekijken de hele kuststrook, zo’n 100 km lang). We gaan er dus vanuit dat het niet lang meer zal duren tot we iets naar onze zin zullen vinden. We moeten van 2 à 3 maanden “papierwinkel” uitgaan. We kunnen nu dus niet meer iets kopen dat we nog volledig moeten verbouwen. We willen zeker deze zomer open zijn. Gelukkig is er aanbod genoeg van huizen met al verhuurmogelijkheden of zelfs al bestaande chambres d’hôtes. De helft van de huizen die we bekijken zijn al leeg. We hebben voor ons huis in Amsterdam deze week een goed bod gekregen. We wachten nu met spanning het financieringsvoorbehoud af. De kopers willen er per 1 mei in. Nicolas, onze franse huurder, gaat 1 april weer terug naar Frankrijk. Wij gaan dan tijdelijk weer in Amsterdam wonen. Dus tot gauw.

P.S. wil je onze nieuwsbrieven per e-mail ontvangen; laat het ons even weten per e-mail.

Au Passage du Gois
Gîtes & Chambres d'hôtes, Rue du Gois - Le Ménitres, F-85230 Beauvoir-sur-Mer
portable francais 06-66 17 67 36 nederlands mobiel 06 - 444 32 403 info@aucharmantlogis.com


Overzicht van deze site